Ah bir söyliye bilsem sana 
Seni ne çok sevdiğimi 
Uzanıp tutabilsem ellerini 
Yüreğim yüreğine kavuşsa 
Benden çok uzaklardasın sevdiğim 
Sen içime çektiğim nefesim 
Aldığım her solukta benimsin 
Düşlerimde yalnız düşlerimdesin 
Seni uzaktan sevmekte güzel 
Bana uzakken sevgin bu kadar güzel 
Ya benim olsan.. sevdiğim 
O zaman bu yürek dayanırmı 
Bu kadar büyük sevgiyi taşırmı 
İçimden bir çığlık kopuyor 
Kimsenin duymadığı bir çığlık 
Seni seviyorum diyor seni seviyorum... 
Hemde hiç kimsenin sevmediği 
Sevemeyeceği kadar 
Canımda can kadar 
Bir gün kara toprak olana kadar 
Bu yürek bu sevdayla kavrulur yanar..... 

Kaçsam,
Kaçıp bağırsam dağlara,
Feryadım yine sen olursun ya,
Burkulur içim...
Hani bağırsan da çıkmaz sesin
Uyansam bitse bu karabasan dersin,
Bir gülüş, bir dokunuş arar yüreğin..
Uyanır bakarım yoksun,
Boğulur sesim...

Girsem,
Girip yıkansam sulara,
Buz gibi denizlerde yanar,
Etim cayır cayır seni bağırır ya
Burkulur işte o zaman içim...
Aksini görüp sularda
Sarılır kucaklarım hayalini...

Baktığım heryerde sen duyduğum her seste sen

Dokunduğum herşeyde aldığım nefeste sen

Göz yaşımda sen hüznümde kederimde sen

Sevincimde neşemde. bilmem nasıl anlatabisem?

Sabah sevincimde gece yanlızlığımda .yanımda sen

Tuttuğum kalemimde sen yazdığım şiirlerde sen

Hissettiğim tüm güzelliklerde sedece sen

Bilmiyorum herşeyim sana nasıl anlatabilsem?

Seninle hayatıma ışık saçan bir güneş doğdu

Gözlerin eziklğimin ızdırabını soldurdu

Sözlerin yaşantımın erişilmez mutluluğu oldu

Kalbim sevginle doldu sanki zaman durdu

Tanrım !!bu mutluluğum hiç son bulmasın

Sonunda ayrılık keder acı ızdırab olmasın

Gönlümde açan mutluluk çiçekleri solmasın

Herşeyim her dakika dilimde dualarımdasın

Bu can zeytin gözlerine nasıl kurban olmasın..........

Gece,
Bugün bir başka sessiz sanki...

Yüreğime çarpan sesler mi çok yalnız?
Yoksa ben miyim her nefeste bu denli yalnızlığı soluyan!

Duyulması zor bir yokluğun ayak sesleri içimde…
Senin bu yalnızlık.
Senin bu yokluk.
Benim varlığına dair hiçbirşeyim yok ki,
Bir kuru sessizlikten başka…
‘’Hiç’’ olanlar bile sende tutuklu.
Oysa, kendime ait bir yalnızlığım bile yok!
Tüm yokluklar sana dair…
Varlığını ‘’ses’’ sayma, hiç olmadı ki konuşsun!

Anla yada anlama…
Unuttuğun bir çerçeve de silindi hayallerim!
Bir çizgi çektim gerçeklerin üzerine…
Karaladım kendimi, duygularım konuştu!
Sustu korkularım, seni ‘’hayat’’ bildi tüm çığlıklarım.
Oysa ki, ben duymak istememişim!
Onlar hiç susmamış…

Gece,
Bugün bir başka hüzne dayalı sanki…

Sensizlik koyu bir sessizlik bıraktı avuçlarıma.
Düz gittim, yoruldum…
Eğri gittim, yoruldun.
Bulamadım ben senin yolunu!
Savruldum sessizliğimin haklı/haksız savaşının içinde…

Ve gece, çok fazla ağladı bugün…
Biraz da ağlattı!
Korkma/düşünme…
Sana sığındım ama
Sen yine bilmedin!

'’Ah yüreğim’’ sus…
Bu gece de ölmedi ruhum…